< Terug naar vorige pagina

Project

Spinoza en de kwantificering van de natuur

In de 17e eeuw bracht de pas ontdekte kracht van wiskunde in de natuurwetenschap sommigen tot het idee dat de natuur zelf in wezen wiskundig is. Het is niet duidelijk of Spinoza tot deze groep behoort. Het raadselachtige is dat hij wiskunde prijst maar tegelijkertijd ook kritiek uit op het gebruik van getallen en meeteenheden om de natuur te begrijpen. De gangbare verklaring is dat hoewel Spinoza wiskunde ziet als een voorbeeld van helder en systematisch denken, hij deze niet beschouwt als een bron van echte kennis van de natuur. Dit wordt echter tegengesproken door zijn gebruik van wiskundige voorbeelden om feiten over de structuur van de natuur te bewijzen. Naar mijn mening biedt Spinoza’s vaak over het hoofd geziene onderscheid tussen abstracte en reële kwantiteit een betere verklaring. In tegenstelling tot abstracte kwantiteit, is reële kwantiteit ‘ondeelbaar’, ‘uniek’ en ‘oneindig’. Dit onderscheid suggereert dat hij het begrip van de natuur in termen van abstracte kwantiteit afwijst maar het begrip van de natuur in termen van reële kwantiteit aanprijst. In plaats van de kwantificering van de natuur van Descartes en Galileo volledig te verwerpen, stelt Spinoza dus een alternatieve kwantificering voor. Dit project duikt in de nog onbekende details van deze herdenking van kwantiteit en de bredere filosofie van de wiskunde die daaraan ten grondslag ligt. Het resultaat is een beter begrip van Spinoza’s relatie tot de 17e-eeuwse mathematisering van de natuur.

Datum:1 okt 2024 →  Heden
Trefwoorden:Philosophy of mathematics, Philosophy of quantity, Spinoza
Disciplines:Geschiedenis van de filosofie