< Terug naar vorige pagina

Project

Een morfosyntactische en semantische analyse van het gebruik en het niet-gebruik van het augment in de oudste Griekse teksten (literatuur en inscripties)

In de Germaanse talen zoals Nederlands en Engels, is de verleden tijd meestal (met uitzondering van de
sterke werkwoorden) gevormd door het toevoegen van een achtervoegsel aan het werkwoord: "Ik speel" versus "Ik speelde". In sommige oudere Indo
Europese talen, het verschil tussen tegenwoordige en verleden tijd werd niet alleen gekenmerkt door
verschillende eindes, maar ook door een voorvoegsel dat is toegevoegd aan de verbale vorm. Dit voorvoegsel wordt genoemd
"vergroten" en wordt gebruikt in het Grieks, Armeens, Frygisch, Indisch en Iraans. In de oudste teksten van
Grieks, Indisch en Iraans (allemaal daterend uit het 2e millennium voor Christus), dit deeltje was vaak
afwezig en werd pas later verplicht. Ik ben van plan om het Griekse materiaal te onderzoeken om erachter te komen
wat de oorspronkelijke betekenis en toepassingen van dit deeltje waren. Ik zal dit doen door de oudste te analyseren
Griekse literaire teksten en inscripties. Mijn hypothese is dat de augment oorspronkelijk werd gebruikt wanneer
de spreker beschreef een actie uit het verleden in zijn nabijheid of in het recente verleden en die van die
specifieke contexten, het gebruik van de augment werd uitgebreid naar andere contexten en werd uiteindelijk
verplicht.

Datum:1 okt 2017  →  Heden
Trefwoorden:het augment